Zbaw - wiersz

Zbaw

Proszę powiedz, że nie jestem przyczyną

Że to nie przeze mnie wiatr zrywa dachy

Że to nie przeze mnie kobiety płaczą

A chmury zakryły to niebieskie niebo

Pozwól mi wierzyć, że ten ruch nieczysty

Te brudne słowa, siniaki i rany

To nie moja wina

Że nie mną zawinił świat cały

Weź moje błędy, zaciśniętą szczękę,

Ręce zaciśnięte w pięści weź w swoje

Wlej jakieś światło

Nawet zachodzącego słońca

W moje oczy

Niech się drogami toczy

I zapali gardła słowicze

I ciszę zamieni w ich śpiew

Co ze mną odpokutuje winy

Przetrwa chwile nocy

I doczeka wschodu

Co nie zna zachodu

Co nie zna zawodu

Co nie zna powodu

By upaść znowu